ONCE UPON A TIME 01X12
Skin Deep
:: Project HAVEN::
Tłumaczenie: SioNia & moniuska Korekta: loodka
Synchro i poprawki: Golboth® ¤¤¤ http://serialeatv.blogspot.com ¤¤¤
Panie, mamy wieści z pola bitwy.
Zdobyli Avonlea.
Dobry Boże!
Gdyby tylko on przybył...
Ale nie przybył, prawda?
Ogry nie są ludźmi.
Musimy coś zrobić. Powstrzymać ich.
Są niepokonani.
Może być już w drodze, tatku.
Za późno, córeczko.
Po prostu za późno.
To on! To musi być on.
Jak przedarł się przez mury?
Otwórzcie!
To było trochę rozczarowujące...
Wysłałeś mi wiadomość.
Coś w stylu:
"Pomocy, umieramy!". "Możesz nas uratować?".
Odpowiedź brzmi... Tak, mogę.
Mogę ochronić wasze miasteczko...
To będzie kosztować.
Obiecałem ci złoto.
Nie rozumiesz.
Sam robię złoto.
Chcę czegoś bardziej wyjątkowego.
Moją ceną jest ona.
Nie!
Ta młoda dama jest ze mną zaręczona.
Nie pytałem, czy jest zaręczona.
Nie szukam miłości.
Szukam opiekunki mojego dużego majątku.
Biorę ją albo nici z umowy.
Wynoś się stąd.
Wyjdź!
Jak sobie życzysz.
Zaczekaj!
- Pójdę z tobą. - Zabraniam!
Nikt poza mną nie będzie decydował o moim losie.
- Powinnam iść. - Na zawsze, najmilejsza.
Czy moja rodzina i przyjaciele przeżyją?
Masz moje słowo.
Więc ty masz moje.
Pójdę z tobą, na zawsze.
Umowa stoi.
Belle, nie możesz tego zrobić.
Belle, proszę.
Nie możesz odejść z tą bestią.
Ojcze, Gastonie, podjęłam decyzję.
Wiesz... Ona ma rację.
Umowa została zawarta.
Powodzenia w waszej wojence.
Idealnie. Szukałem pana, panie French.
Pieniądze będę miał w przyszłym tygodniu.
Termin spłaty pożyczki był jasno określony.
Weź vana.
Nie, czekaj.
Jutro są walentynki.
To największe święto... Mam tam tysiąc róż.
Stój!
Musisz mi pozwolić je sprzedać.
Pozwolę wam kontynuować tę rozmowę.
Tak się nie robi interesów, Gold!
Jesteś okropny!
Ludzie tego nie zniosą!
Panie Gold, niezłe widowisko.
Pan French ma po prostu zły dzień.
Zdarza się nawet najlepszym.
Chciałam o czymś z panem porozmawiać.
Porozmawiamy, gdy będzie o czym.
Porozmawiamy teraz. To zajmie chwilkę.
Co cię gryzie, moja droga? Chcesz się z czegoś zwierzyć?
To będzie musiało poczekać. Proszę.
Zdobyłeś książkę.
Tak. Dopiero zacząłem czytać.
Jest świetna. Jestem ciekaw, jak się skończy.
Mogę złączyć stoliki, jeśli chcecie.
Nie, nie jesteśmy razem.
- Cześć, David. - Cześć.
Jak mija dzień?
- Z Henrym wszystko w porządku. - Nie o to pytałam.
- Jesteś pewna? - Naprawdę, jest sobą.
Regina nie rozdzieli was na zawsze.
Ludzie, którzy powinni być razem, znajdą jakiś sposób.
Więc jest sobą i wszystko z nim w porządku.
- Jest szczęśliwy? - Tak.
Nie! Bardzo za tobą tęskni.
Uwierz mi, spędzam z nim sześć godzin dziennie.
Sześć godzin?
Zajmujesz się noworodkami? Przydałoby mi się sześć godzin wolnego.
Ashley, nie poznałam cię.
Bo dziecko jest już na zewnątrz.
Jak sobie radzisz?
Dziecko jest wspaniałe,
ale nie mamy czasu na rzeczy, które robią pary po ślubie.
Jest ciężko.
Sean pracuje na dwie zmiany w Cannery.
- Cóż, on musi pracować. - W walentynki?
- Jasne. Nie mógł się wyrwać. - Przykro mi, beznadzieja.
Nie musi tak być.
Wyjdź ze mną. Zróbmy sobie babski wieczór.
Chodźmy wszystkie, Mary Margaret, i ty, Emmo,
tylko zostaw odznakę w domu.
Nie mam nastroju, ale wy idźcie i bawcie się dobrze.
O co chodzi?
Z posterunku. Coś się dzieje.
Szeryf Swan.
Sąsiedzi zauważyli otwarte drzwi. I to zgłosili.
Wygląda na to, że zostałem okradziony.
Zabawne, że ciągle coś ci się przytrafia.
Ciężko mnie pokochać.
Dokąd mnie zabierasz?
Nazwijmy to "twoim pokojem".
Mój pokój?
Brzmi lepiej niż "loch".
Nie możesz mnie tutaj tak po prostu zostawić!
Będziesz podawać mi posiłki i sprzątać Mroczny Zamek.
Rozumiem.
Będziesz odkurzać moją kolekcję i robić pranie.
Dobrze.
Będziesz przynosić świeżą słomę, podczas gdy ja będę prządł.
Zrozumiałam.
Obedrzesz ze skóry dzieci, które upoluję.
To był żart. Nie mówiłem poważnie.
No tak.
Bardzo przepraszam...
Ukruszyła się.
Prawie nie widać.
To tylko filiżanka.
Szeryf Swan, może pani już iść.
Wiem, co zniknęło i kto to zrobił.
- Zajmę się tym. - Nie sądzę.
To było włamanie. Zagrożenie publiczne.
Jeśli nie powie pan, co wie,
będę musiała pana aresztować za utrudnianie pracy policji.
Mam wrażenie, że nie chce pan trafić za kratki.
Faktycznie nie.
W porządku. Nazywa się Moe French.
Sprzedaje kwiaty. Nie wywiązał się z warunków pożyczki.
Jakiś czas temu doszło między nami
do małego nieporozumienia w sprawie zastawu pożyczki.
Dobra, pojadę do niego i to sprawdzę.
Na pewno pani sprawdzi. Zakładając, że ja go nie znajdę...
Powiedzmy, że złe rzeczy przytrafiają się złym ludziom.
- Czy to groźba? - Spostrzeżenie.
Powodzenia.
Dlaczego tyle przędziesz?
Przepraszam...
Zamieniasz w złoto więcej słomy, niż kiedykolwiek mógłbyś wydać.
Lubię patrzeć na kołowrotek.
- Pomaga mi zapomnieć. - O czym?
Zdaje się, że podziałało.
Co robisz?
Odsłaniam zasłony. Już prawie wiosna.
Wpuśćmy tu trochę światła.
- Co z nimi zrobiłeś? Przybiłeś je? - Tak.
Dziękuję.
Nieważne.
Zawieszę je z powrotem.
Nie ma potrzeby. Przyzwyczaję się do tego.
Nie ma za co.
Miałeś rację, ten twój Moe cię okradł.
To wszystko było u niego.
- A on? - Pracuję nad tym.
Więc robota wykonana tylko w połowie.
Odzyskałam wszystko w mniej niż jeden dzień.
Coś nie tak?
Nic nie odzyskałaś. Nadal czegoś brakuje.
Odzyskam to, gdy go znajdę.
Nie, jeśli znajdę go pierwszy.
Dlaczego mnie tu sprowadziłeś?
Było tu brudno.
Myślę, że byłeś samotny.
Każdy człowiek byłby samotny.
Nie jestem człowiekiem.
Miałam kilka miesięcy, żeby się rozejrzeć.
Na górze są małe ubranka dla dziecka.
Twojego? Miałeś syna?
Miałem.
Straciłem go. Tak samo jak jego matkę.
Przykro mi.
Więc kiedyś byłeś człowiekiem.
Takim zwyczajnym.
Jeśli już nigdy nikogo w swoim życiu nie poznam,
mogłabym chociaż poznać ciebie?
Może...
Może po prostu chcesz poznać słabości potwora?
Nie jesteś potworem.
Uważasz się za brzydszego, niż jesteś.
Dlatego zakryłeś wszystkie lustra.
Jestem sir Gaston.
A ty, bestio, porwałeś...
Kto to był?
Stara kwiaciarka.
Proszę. Jeśli ją chcesz.
Dziękuję.
Miałaś życie, Belle.
Przed tym wszystkim. Przyjaciół, rodzinę.
Co sprawiło, że wybrałaś przyjście tutaj ze mną?
Heroizm, poświęcenie.
Nie ma zbyt wielu okazji,
żeby kobiety w tej krainie mogły się wykazać.
Zwiedzić świat, być bohaterką.
Twoje przybycie było moją szansą.
Zawsze chciałam być odważna.
Wyobrażałam sobie, że robiąc odważne rzeczy...
moja odwaga będzie zapamiętana.
To wszystko, na co miałaś nadzieję?
Chciałam zwiedzić świat.
Ta część się nie udała, ale uratowałam swoją wioskę.
A co z twoim narzeczonym?
To małżeństwo było zaaranżowane.
Szczerze, to nigdy mi nie zależało na Gastonie.
Według mnie miłość przychodzi stopniowo.
Miłość to tajemnica, którą trzeba odkryć.
Nigdy nie oddałabym szczerze mego serca,
komuś tak płytkiemu jak on.
Miałeś mi opowiedzieć o swoim synu.
Coś ci powiem.
Zawrzemy umowę.
Idź do miasteczka po słomę.
Kiedy wrócisz, podzielę się swoją opowieścią.
Do miasteczka? Wierzysz, że wrócę?
Nie. Liczę, że już więcej cię nie zobaczę.
Zwolnij tempo, Ashley.
- Jest wolne! - Tak.
To moje pierwsze wyjście od czasu porodu.
Nadrabiam stracony czas.
Ash, obczaj tych facetów.
Skarbie, wciąż jestem z Seanem.
Nie jesteś zamężna, a jego tu nie ma.
- Pracuje. - On ciągle pracuje.
Bawcie się dobrze, użalając się nad sobą.
Ma rację. On ciągle pracuje.
Myślałam, że miłość będzie inna.
Ja również.
Dwie walentynki.
Wygląda mi to na skomplikowane życie.
Nie, po prostu nie mogę się zdecydować.
Obie dla tej samej kobiety?
Obie są...
Rozumiem.
Masz szczęście, że masz kogoś, kto cię kocha.
Rzeczywiście, mam.
Miłość to subtelny żar.
Jeśli się kończy, to na zawsze.
- Życzę szczęścia. - Dzięki.
- Na zdrowie. - Dziękuję.
Wyłaź.
Chodzi o to, że zazwyczaj nie pozwalam ludziom uciec.
Czy mój powóz cię ochlapał?
Nie, wszystko w porządku.
Jestem zmęczona jazdą.
Pozwól, że rozprostuję kości i przespaceruję się z tobą.
Mało rzeczy tam niesiesz.
Nie chcę się spowalniać.
Uciekasz przed kimś.
Pytanie brzmi, przed panem czy kochankiem?
Panem i kochankiem.
Odpocznę chwilę.
Idź dalej.
Jeśli mam rację, to kochasz swojego pracodawcę, ale go opuszczasz.
Mogę go kochać.
Mogłabym, tylko że...
Coś złego się w nim zakorzeniło.
Dla mnie to brzmi jak klątwa.
Wszystkie klątwy można złamać.
Pocałunek zrodzony z prawdziwej miłości mógłby to uczynić.
Nie, dziecko.
Nigdy bym nie sugerowała młodej kobiecie,
żeby pocałowała człowieka, który ją uwięził.
Jaki to by miało sens?
Racja.
Poza tym, gdyby cię kochał, nie pozwoliłby ci odejść.
A jeśli cię nie kocha, pocałunek by nie zadziałał.
Ale on pozwolił mi odejść.
Tak, ale bez pocałunku.
Pocałunek wystarczy?
Znowu będzie człowiekiem?
Zwyczajnym człowiekiem.
Pocałunek prawdziwej miłości złamie każdą klątwę.
Już wróciłaś. Dobrze.
Kończy mi się słoma.
Daj spokój. Cieszysz się, że wróciłam.
Nie jestem niezadowolony.
Obiecałeś opowieść.
Naprawdę?
Opowiedz mi o swoim synu.
Straciłem go. Co więcej opowiadać.
Od tamtej pory nikogo nie pokochałeś.
I nikt nie kochał ciebie.
Dlaczego wróciłaś?
Nie miałam zamiaru.
Ale potem...
coś mnie przekonało.
Co się dzieje?
Pocałuj mnie. To działa.
Co jest?
Każdą klątwę można przełamać.
Kto ci to powiedział?!
Kto o tym wie?!
Nie wiem. Ona...
"Ona".
Ty... kąśliwa... duszo.
To byłaś ty!
Nastawiłaś ją przeciw mnie!
Myślisz, że mnie osłabisz? Że mnie pokonasz?!
- Do kogo mówisz? - Do Królowej!
Twojej przyjaciółki, Królowej.
Jak cię znalazła?
Królowa? Nie wiem...
Wiedziałem, że to był podstęp.
Wiedziałem, że nie zależy ci na mnie.
Tak. Pracujesz dla niej.
A może to twój pomysł?
Chcesz zostać bohaterką i zabić bestię?
- To działa... - Zamknij się!
- To oznacza prawdziwą miłość! - Milcz, do diabła!
Czemu mi nie wierzysz?!
Bo nikt nigdy mnie nie pokocha!
Wyjaśnię ci coś.
Wyjaśnię ci.
To jest... fascynujące.
Naprawdę fascynujące.
Za sekundę przywrócę ci oddech, a ty wypowiesz dwa zdania.
Najpierw powiesz mi, gdzie to jest.
A potem, kto kazał ci to zabrać.
Rozumiesz zasady?
- Dobrze. - Zaczynajmy zatem.
Potrzebowałem tego vana.
Widzisz, nie takie miało być pierwsze zdanie.
Gold!
- Mów, gdzie to jest! - Przestań.
- Mów, gdzie to jest! - Przestań!
- To nie była moja wina. - "Moja wina"?
Co ty mówisz?
Uciszyłeś ją.
Kochała cię, a ty ją uciszyłeś!
Odeszła.
Odeszła na zawsze. Już nie wróci.
I to twoja wina! Nie moja!
Jesteś jej ojcem!
To twoja wina!
Przestań.
Widzę, że świetnie się bawisz w ten babski wieczór.
Myślałam, że to mi pomoże.
Ale prawda jest taka... że potrzebuję "wieczoru z moim facetem".
Ale jego nigdy nie ma.
A ja cały dzień siedzę w domu sama z dzieckiem.
Jaki jest sens bycia razem, skoro nie jesteśmy razem?
Rozumiem.
Miłość do kogoś, z kim nie możesz być...
to straszny ciężar.
To nie był dobry pomysł. Pójdę do domu.
Ashley.
Sean?
Myślałam, że pracujesz.
Pracuję. Mam przerwę, ale musiałem cię zobaczyć...
i o coś cię spytać.
Wyjdziesz za mnie?
Mam tylko 20 minut przerwy, więc jeśli byś mogła teraz.
Tak!
Może się przejedziemy, zanim wrócę do pracy.
- To niezbyt fajna randka. - Najlepsza.
Zatem powóz czeka.
Wskakuj.
Jak tam babski wieczór?
David?
- Co tu robisz? - Wiedziałem, że tu będziesz,
i chciałem ci dać kartkę walentynkową.
- Sprawdzałeś mnie? - Może troszkę.
Nie chciałem, żebyś sobie kogoś znalazła.
Tak jak ty?
- "Kasiu, kasiam cię". - Nie.
Bardzo przepraszam.
To miała być ta.
Zawsze uważałam, że jeśli ludzie mają być razem, znajdą sposób,
ale, Davidzie, jeśli to jest nasz sposób, to musimy znaleźć inny.
- Mary Margaret... - Powinieneś iść do domu, do Kathryn.
Wiem.
Masz rację.
Ale to nie znaczy, że się poddaję.
- Znajdziemy ten sposób. - Mam nadzieję.
Wesołych Walentynek.
Nie połamał go pan zbyt poważnie.
Ma pan szczęście, panie Gold.
Śmiesznie definiujesz szczęście.
Pan śmiesznie definiuje sprawiedliwość.
Co on naprawdę zrobił?
Kradł.
Zareagował pan, jakby zabrał coś więcej niż kilka błyskotek.
Mówił pan coś o tym, że "ją" skrzywdził,
co się "jej" stało?
Kto to był? Co on zrobił?
Jeśli ktoś potrzebuje pomocy, może mogłabym pomóc.
Przepraszam, szeryfie. Przesłyszała się pani.
Widzę, że nie chce pan współpracować.
Skończyliśmy.
Właściwie... nie skończyliśmy.
Jest pan aresztowany.
Co ze mną zrobisz?
Idź.
Mam iść?
Już cię nie chcę, kochanieńka.
Wiesz co, uwalniałeś się.
Mogłeś mieć szczęście, gdybyś uwierzył, że ktoś może cię pragnąć.
Ale nie chcesz spróbować.
To kłamstwo.
Jesteś tchórzem, Rumplestiltskin.
I nawet najgrubsza skóra tego nie zmieni.
Nie jestem tchórzem, kochanieńka.
To bardzo proste.
Moja moc...
znaczy dla mnie więcej niż ty.
Nie.
Nieprawda.
Po prostu nie wierzysz, że mogę cię kochać.
Dokonałeś wyboru.
I będziesz tego żałował.
Wiecznie.
Zostaje ci jedynie...
puste serce...
i wyszczerbiona filiżanka.
Pastrami.
Chcesz połowę?
Wiesz, że wciąż jestem ci winna przysługę.
Smaczne, tłuste pastrami. Smaczny sposób wyrównania rachunków.
Nie musisz mi o tym przypominać.
Gdy przyjdzie czas, będzie to coś więcej niż połowa kanapki.
Szeryfie Swan?
Pozwalam na 30 minutowe spotkanie z Henrym.
Zabierz go gdzieś. Kup lody.
Mam cię zostawić samą z więźniem?
29 i pół minuty.
Cześć, Emmo.
Przynieś mi rożka.
Ten jeden raz.
Chodźmy.
- Naprawdę chciałaś pogwarzyć. - Widać to jedyny sposób.
Proszę. Siadaj.
Kiedy dwie osoby chcą się czymś wymienić,
umowa może dojść do skutku.
Masz to, czego chcę?
Tak.
Więc namówiłaś go do tego.
Ledwo zasugerowałam, że...
silny mężczyzna bierze to, czego potrzebuje.
I dokładnie powiedziałaś mu, co ma wziąć.
Naprawdę dobrze się znamy, panie Gold.
- Musiało do tego dojść? - Wygląda na to, że tak.
Ty wiesz, czego ja chcę. A czego ty chcesz?
Odpowiedzi na jedno pytanie.
Odpowiedź jest prosta.
- Jak się nazywasz? - Gold.
Pytam o prawdziwe nazwisko.
Pod tym nazwiskiem spędziłem każdą chwilę na Ziemi.
A co z chwilami spędzonymi gdzie indziej?
- O co mnie pytasz? - Myślę, że wiesz.
Jeśli chcesz odzyskać swoją własność, powiedz, jak się nazywasz.
Rumpelstiltskin.
Teraz dawaj, co moje.
Co za wrogość.
To jest to?
Co za...
mała, sentymentalna pamiątka.
Dziękuję...
Wasza Wysokość.
Skoro zapanowała taka szczerość,
przypomnijmy sobie, jak się sprawy miały.
I niech te kraty cię nie zwiodą, kochanieńka.
To ja mam tutaj moc.
Niebawem mam zamiar stąd wyjść i nic się między nami nie zmieni.
Jeszcze zobaczymy.
Masz słabe zamki.
Chciałabym przedyskutować pewną umowę.
Chodzi o pewną syrenkę.
Nie handluję dzisiaj.
Jesteś na mnie zły?
O co tym razem?
Twoje małe oszustwo zawiodło.
Nigdy nie będziesz potężniejsza ode mnie.
Możesz próbować, kochanieńka, ale nigdy mnie nie pokonasz.
Chodzi o tę dziewczynę, którą spotkałam na drodze?
Jak jej było na imię?
Margie?
Verna?
Belle.
No tak.
Możesz być pewny, że nie miałam nic wspólnego z tą tragedią.
Jaką tragedią?
Nie wiesz?
Po powrocie do domu...
dowiedziała się o zniknięciu narzeczonego.
A w czasie jej pobytu tutaj,
i jej... "związku" z tobą,
oczywiście nikt jej nie chciał.
Ojciec jej unikał,
odciął ją, zamknął ją.
Więc potrzebuje...
domu?
Był dla niej okrutny.
Zamknął ją w wieży i wysłał duchownych, by oczyścili jej duszę
chłostą i obdarciem ze skóry.
Po jakimś czasie rzuciła się z wieży.
Nie żyje.
- Kłamiesz. - Czyżby?
Skończyliśmy.
Świetnie.
Mam inne rzeczy do załatwienia.
To miejsce jest trochę zakurzone, Rumpelku.
Poszukaj nowej dziewczyny.
Piękna.
Wiem, jak ciężko pracujesz.
Ktoś ją odwiedzał?
Nie, proszę pani. Nie dziś.
Ani wcześniej.
:: Project Haven::
Twitter Project Haven @ProHaven
Synchro i poprawki: Golboth® ¤¤¤ http://serialeatv.blogspot.com ¤¤¤